Archive

For the Праграма category

ПРА ФІНАНСАВУЮ ЭТЫКУ Ў ЭМІГРАЦЫІ

Comments Off on ПРА ФІНАНСАВУЮ ЭТЫКУ Ў ЭМІГРАЦЫІ

Сесьці за гэты пост мяне прымусіў артыкул у «Нашай Ніве» пра тое, што Павал Севярынец абвясьціў збор на грамадзкую дзейнасьць, бо лічыць, што мае права на падтрымку беларускай эміграцыі на любое сваё жаданьне. Той самай эміграцыі, якая ў значнай частцы знаходзіцца ў такіх самых умовах, як ён сам: на чужыне, часта без дакумэнтаў, без мовы і без элементарнай стабільнасьці. У гэтай сытуацыі пытаньне збору грошай — гэта, на маю думку, пытаньне маралі і этыкі.

Я добра ведаю Паўла, мы асабіста знаёмыя ўжо амаль 30 гадоў. Прашу яго не ўспрымаць гэта як асабістую непрыязь або “хейт”. Я паважаю ягоную мужнасьць і адданасьць справе, але не магу прыняць фінансавую мадэль, у якой грамадзкая дзейнасьць становіцца асноўнай крыніцай існаваньня за кошт такіх самых людзей у выгнаньні.

Эпоха грантавай стабільнасьці скончылася. Закрыцьцё USAID і зьмяншэньне фінансаваньня ад буйных донараў азначаюць канец старой архітэктуры. А тое, што засталося, пасьпяхова разьмяркоўваецца паміж структурамі, якія шмат гадоў жывуць у логіцы грантавага фінансаваньня і не дапускаюць канкурэнтаў да свайго стала (як кажуць, «скарачэньне кармавой базы вядзе да росту ўнутрывідавай канкурэнцыі»). Падабаецца каму ці не, але гэта новая рэальнасьць.

У гэтай рэальнасьці кожны з нас стаіць перад выбарам.

Continue reading this entry »


Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram


“КРУГЛЫ СТОЛ” З РЭЖЫМАМ: ВОСЬ ЯК ГЭТА ВЫГЛЯДАЕ НАСАМРЭЧ

Comments Off on “КРУГЛЫ СТОЛ” З РЭЖЫМАМ: ВОСЬ ЯК ГЭТА ВЫГЛЯДАЕ НАСАМРЭЧ

Некаторыя апазіцыйныя асобы ўжо душу зьелі сваімі просьбамі «давайце круглы стол», «трэба размаўляць», «трэба пачуць другі бок», «без дыялогу нічога не атрымаецца».

Я ўвесь час думаў: а як вы сабе гэта ўяўляеце? З кветкамі? З мадэратарамі? З эўрапейскімі гарантыямі? З кава-брэйкам і словамі “мы ўсе памыліліся”?

Дык вось, мы вырашылі змадэляваць для вас рэальны круглы стол з махровым прадстаўніком рэжыму. Вось вам дыялог. Глядзіце самі, як выглядае “другі бок”, зь якім нам прыдзецца мець справу.

Размаўляем напрамую, без пасярэднікаў, без фільтраў, без ілюзіяў.

Я, Юрась Зянковіч, супраць Юрыя Цераха, публіцыста «СБ. Беларусь сегодня». Твар у твар. Пра 2020 год. Пра гвалт. Пра суды. Пра “ўсё было па законе”. Пра што нас усіх чакае ў бліжэйшай будучыні.

Калі вам здаецца, што “рэальны круглы стол” мусіў бы выглядаць інакш, дык у мяне для вас іншага рэжыму няма.

Гэта і ёсьць іхняя нармальнасьць, іхняя логіка. Гэта і ёсьць іхняе разуменьне “дыялогу”.

⚠️ Спойлер:
— тут няма прымірэньня;
— тут няма кампрамісу;
— тут няма чароўнай фразы, пасьля якой “усе ўсё зразумеюць”.

Ёсьць толькі вельмі халодная размова, у якой нарматыў “усё было па законе” развальваецца пры першых жа пытаньнях; працэдуры аказваюцца рытуалам, у якім суддзя штампуе ўсё, што яму прыносяць; а дзяржаўны прапагандыст гаворыць, што так і мусіць быць, што гэта і ёсьць нармальнасьць, што так функцыянуе “любая” дзяржава.

І галоўнае. Робіцца бачна, што беларуская дзяржава баіцца нават ня вуліцы — яна баіцца простых словаў.

📌 Гэта відэа яшчэ доўга будзе хадзіць па коле. Ёсьць усе падставы меркаваць, што яго будуць цытаваць, перакручваць, выкарыстоўваць у тым ліку ў дзяржаўнай прапагандзе.

Як звычайна: з выразанымі кавалкамі і “правільнымі” акцэнтамі.

Таму мая парада простая:
👉 паглядзіце цалкам.
👉 не ў нарэзках.
👉 не па чужых камэнтарах.

А ўжо потым можна зноў паразважаць пра “іншы фармат дыялогу”, “страчаныя магчымасьці”, ці “калі б тады ўсе былі разумнейшыя”.

Пасьля гэтага відэа такія размовы гучаць значна меньш пераканаўча.

P.S. Для тых, хто дагэтуль лічыць, што праблема 2020-га была ў лозунгах, эмоцыях або “няправільнай тактыцы”: гэтае відэа — нэйтральна-іранічны, але вельмі халодны душ.

P.P.S. Так, гэта не прыемна глядзець. Так, гэта раздражняе. Не, інакш з гэтым рэжымам не размаўляюць. Пастарайцеся ўсё ж даглядзець да канца, нават калі вас цягне ванітаваць. Проста, каб у вас не было іллюзіяў і аллюзіяў.




Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram


ВЫЙШАЎ НАШ З АНАТОЛЕМ ЛЯБЕДЗЬКАМ ДВУБОЙ НА БЕЛСАЦЕ

Comments Off on ВЫЙШАЎ НАШ З АНАТОЛЕМ ЛЯБЕДЗЬКАМ ДВУБОЙ НА БЕЛСАЦЕ

Гэтая размова была не пра асобаў і не пра мінулыя заслугі. Яна была пра непрыемную, але прынцыповую рэч: чаму за пяць гадоў пасьля 2020-га мы так і не выйшлі з тупіку.

У эфіры я наўмысна не спрачаўся пра дэталі, пляны і працэдуры. Я гаварыў пра аснову: дыялёг магчымы толькі тады, калі існуюць два палітычныя суб’екты. Калі другі бок лічыць цябе сілай — або хаця б роўным. Калі ж не — гэта не дыялёг, а размова з самім сабой у студыі.

Праблема не ў тым, што апазыцыя “дрэнная” або “няшчырая”. Праблема ў тым, што яна так і не стала палітычным суб’ектам, зь якім аўтарытарная ўлада вымушаная лічыцца. Бяз гэтага маральная рацыя, падтрымка Захаду і прыгожыя заявы не пераўтвараюцца ў палітыку.

Гэта цяжкая размова. Яна нязручная. Яна раздражняе. Але пакуль мы яе пазьбягаем, мы будзем зноў і зноў абмяркоўваць “дыялёг”, якога не існуе.

Калі дыялёг пяць гадоў не пачынаецца — магчыма, праблема не ў тым, што нас не чуюць, а ў тым, што мы так і ня сталі сілай.

Відэа — ніжэй. Раю паглядзець цалкам, а не па цытатах.




Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram


Беларусь як краіна, дзяржава і ўлада

Comments Off on Беларусь як краіна, дзяржава і ўлада

Розьніца паняцьцяў: краіна ≠ дзяржава ≠ ўлада

Беларуская прапагандысцкая рыторыка часта зьмешвае ў адно паняцьці краіна, дзяржава і ўлада. Такое атаясамленьне служыць для таго, каб любая нязгода з дзеючай уладай выглядала як «здрада краіне». Аднак гэтыя тэрміны насамрэч азначаюць зусім розныя рэчы. Краіна – гэта найперш народ і тэрыторыя яго пражываньня, супольнасьць людзей са сваёй культурай і памяцьцю. Дзяржава – арганізаваная палітычная структура, інстытуты ўлады і законы, якія дзейнічаюць на пэўнай тэрыторыі. Ўлада – гэта канкрэтная канфігурацыя кіруючых асобаў ці рэжыму, што трымае ў сваіх руках рычагі дзяржаўнага кіраваньня. Напрыклад, Беларусь як незалежная краіна існуе з 1991 году, але за гэты час ёю пасьпелі пакіраваць і дэмакратычна абраныя лідэры, і аўтарытарны рэжым Лукашэнкі – гэта розныя ўлады ў межах той самай краіны. Адпаведна, нельга атаясамліваць аднаго чалавека ці рэжым з усёй краінай. Як слушна казаў Цыцэрон, дзяржава – гэта справа ўсяго народу, а народ – «гэта не проста любы натоўп, сабраны якім-кольвек чынам, але адзінства многіх людзей, зьяднаных згодаю ў пытаньнях права і супольнасьцю інтарэсаў»[1]. Дзяржава належыць народу, а не наадварот – народ не ўласнасьць дзяржавы ці ўлады.

Каб лепш зразумець розьніцу: краіна – гэта як арганізм, жывы народны глебас; дзяржава – гэта палітычны каркас, інстытуцыянальнае ўладкаваньне гэтага арганізму; ўлада – часовая «галава» ці кіроўца, якая можа мяняцца. Дзяржава ў тэорыі павінна служыць краіне (народу). Яшчэ Арыстоцель адзначаў, што дзяржава паўстае дзеля падтрымання жыцця, але існуе дзеля добрага, годнага жыцця[2][3]. Інакш кажучы, мэта палітычных інстытутаў – забясьпечыць грамадзтву ня проста выжываньне, а разьвіцьцё і дабрабыт. Калі ж дзяржаўная ўлада замест службы народу патрабуе ад народу служыць сабе, адбываецца падмена паняцьцяў. Так зьяўляюцца дэвізы кшталту «Дзяржава – гэта я» або лозунгі, што «без гэтага кіраўніка няма краіны». Насамрэч дзяржаву вызначаюць законы і прынцыпы, а краіну – людзі, якія яе насяляюць. Кіраўнікі ж прыходзяць і сыходзяць.

Continue reading this entry »


Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram


Беларуская справа ў польскім выданьні: маё інтэрвію Dziennik Gazeta Prawna

Comments Off on Беларуская справа ў польскім выданьні: маё інтэрвію Dziennik Gazeta Prawna

Справа супраць КДБ і Лукашэнкі ўсё часьцей выходзіць на міжнародны ўзровень. Цяпер — у Польшчы. У weekend-ўкладаньні Dziennik Gazeta Prawna выйшаў мой вялікі артыкул-інтэрвію пра судовы пазоў на 35 мільёнаў даляраў.

👉 Чаму гэта важна?

  • Польская аўдыторыя: DGP чытаюць палітыкі, бізнэс і журналісты — гэта не таблоід, а сур’ёзнае аналітычнае выданьне.
  • Тэма Беларусь = міжнародная праблема: катаваньні і палітычныя рэпрэсіі больш не ўспрымаюцца як «унутраная справа».
  • Прэцэдэнт у ЗША: я расказваю, як працуюць законы FSIA і TVPA, і чаму гэта першы крок да юрыдычнай адказнасьці Лукашэнкі і ягонай структуры.

✊ Гэтае інтэрвію — ня толькі пра маю асабістую гісторыю, але і пра сотні іншых. Гаворка пра тое, што дыктатура ня мае імунітэту ад праўды і закону.

📖 Прачытайце поўны тэкст тут:

Інтэрвію ў Dziennik Gazeta Prawna




Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram


Што значыць парушэньне дасудовай дамовы

Comments Off on Што значыць парушэньне дасудовай дамовы

🧾 У 2022 годзе я пайшоў на дасудовую дамову. Не таму, што я вінаваты. А таму, што абяцалі: 6 гадоў — максымум. Працэс хуткі, умовы ясныя, двое выйдуць з клеткі ў зале суда, а Рыгора Кастусёва адправяць лячыцца.

📉 Але дзяржава сваё слова парушыла. Суд даў 11 гадоў. Амаль удвая больш.

📌 Гэта ня проста подласьць. Гэта — юрыдычнае паняцьце. Яно называецца breach of statutory promise. Парушэньне гарантыі, якую дала дзяржава падчас дасудовай дамовы.

📚 Ва ўсіх цывілізаваных краінах гэта:
– падстава для іску;
– парушэньне права на справядлівы суд;
– дыскрэдытацыя юрыдычнай сыстэмы.

⚖️ Менавіта гэта мы цяпер і паказваем: што дзяржава не трымае нават тых правілаў, якія сама прапісала. І што такія дзеяньні — парушэньне правоў чалавека.

✊ Публікацыя маіх паказаньняў — гэта ня толькі маральны акт. Гэта частка будучага іску. Працяг будзе ўжо ў бліжэйшыя дні.

👉 Поўны тэкст паказаньняў — тут.

👉 Тут — поўны тэкст прысуду.

👉 А тут яшчэ нешта цікавае. Журналістаў наконт гэтага дакуманта прашу пакуль мяне не турбаваць, бо я ўсё адно недасяжны. Падрабязнасьці чакайце на наступным тыдні.




Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram


Перад тым як пачаць — некалькі словаў

Comments Off on Перад тым як пачаць — некалькі словаў

Жыцьцё пасьля турмы — гэта ня толькі свабода. Гэта і адказнасьць.

За тых, хто застаўся. За тых, хто ўжо ніколі не скажа свайго слова. І за тых, хто маўчыць, бо ня мае куды гаварыць.

Сьвятло надзеі

Я вярнуўся ня толькі каб жыць. Я вярнуўся каб дзейнічаць.

У бліжэйшыя тыдні я падзялюся важнай навіной. Гэта ня будзе звычайны пост, ня будзе аналітыка і ня будзе камэнтар. Гэта будзе дзеяньне. Канкрэтнае. Юрыдычнае. Публічнае. І, я спадзяюся, — карыснае.

Пакуль што — толькі гэта. Але калі ты сочыш за маімі справамі — захавай фокус. Калі ты журналіст, актывіст, сябра, ці проста чалавек, які перажывае за Беларусь — наступныя навіны могуць быць і для цябе таксама.

Я не абяцаю перамогі. Але абяцаю, што буду гаварыць — ад свайго імені, і ад імя тых, каму зашылі рот.

Да хуткай сустрэчы.
Юрась Зянковіч




Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram


Што насамрэч рухае сусьветнай палітыкай?

Comments Off on Што насамрэч рухае сусьветнай палітыкай?

Сёньня шмат хто ўспрымае падзеі вакол нас праз прызму кансьпіралогіі: маўляў, усё ідзе паводле таемных змоваў, сакрэтных лябараторый і падпольных дамоўленасьцяў. Але ці сапраўды гэта так? І ці можам мы зразумець геапалітыку, калі будзем здагадвацца, а ня глядзець на факты?

Дазвольце мне прапанаваць свой погляд — просты, але заснаваны на рэальным аналізе таго, што адбываецца ў сьвеце.


Не зь сябе трэба пачынаць

Адна з галоўных памылак беларусаў, украінцаў і расейцаў — гэта ўпэўненасьць, што ўвесь сьвет круціцца вакол іх краіны. Мы называем гэта беларусацэнтрызмам, украінацэнтрызмам, расейскацэнтрызмам. Іншымі словамі — перакананьне, што ўсё, што адбываецца ў сьвеце, робіцца з-за нас ці дзеля нас.

Але гэта — ілюзія. Насамрэч кожная краіна глядзіць на падзеі праз уласныя інтарэсы, фармаваныя гісторыяй, геаграфіяй, памяцьцю, страхам і эканомікай.

«Нельга зразумець паводзіны дзяржавы, не зразумеўшы яе геапалітычнага становішча» — Джордж Кэнан.

Continue reading this entry »

Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram

Моя программа

Comments Off on Моя программа

Вот тут все обсуждают, чего и как сказал руководитель государственной администрации на собрании своих сторонников. А я попробую набросать, какой должна быть программа человека, который по-настоящему думает о будущем нашей страны. Буду рад критическим замечаниям читателей. Continue reading this entry »

Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram

О пенсионном возрасте

Comments Off on О пенсионном возрасте

Я обещал, что буду говорить правду, даже если она будет неприятна беларусам. Правда о пенсиях — это одна из тех тем, которые боятся поднимать политики-демагоги, но которую остро необходимо доносить до людей. Поэтому, несмотря на поток гнилых помидоров, придется мне эту тему поднять.

Беларусы до сих пор не выросли еще из детских штанишек — они искренне считают, что “детей приносит бусел”, а “пенсию платит государство”. Поэтому как только возникла тема повышения пенсионного возраста, народ искренне возмутился, причем как ярые сторонники действующей власти, так и вроде бы либералы (которые не прошли этот тест на демагогию). Continue reading this entry »

Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram

Об арестах бизнесменов

Comments Off on Об арестах бизнесменов

Весь Интернет кипит по поводу ареста сначала “великого бизнесмена” Чижа, а потом “куриного короля” Баскина. Одни считают их очень прогрессивными бизнесменами, выступающими даже за рыночные преобразования, другие говорят, что они невинные жертвы произвола власти, третьи доказывают, что Чиж сам виноват…  

А вот мне никого из этих “бизнесменов” не жаль. Потому что их “бизнес” — плоть от плоти часть беларусского режима.  

Капиталы обоих сформированы с конца 90-х до середины 00-х. Оба из них были близки “к телу” главы государственной администрации, с помощью которого получали сверхльготные условия для развития своего “бизнеса”, и уже по этой причине они не способны к выживанию в условиях нормального рынка.  

При нормальном рынке ни бизнес Чижа, ни Баскина, ни всех остальных толстосумов номенклатурного беларусского капитализма не способен к выживанию. Continue reading this entry »

Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram

За санкцыі ці супраць санкцыяў?

Comments Off on За санкцыі ці супраць санкцыяў?

Зноў беларускі палітыкум падзяліўся ў пытаньні адмены заходніх санкцыяў супраць дзеючай улады і стаўленьня да гэтага.

Мая пазыцыя застаецца нязьменнай зь вясны 2014 году, калі пачалася акупацыя Крыма і расейская агрэсія на ўсходзе Ўкраіны.

У нас, беларусаў, захоўваюцца ўсе шансы стаць наступнай ахвярай фашысцка-пуцінскай Расеі. Тым больш, што беларуская зьнешяя палітыка дэманструе абсалютнае непрыйманьне ідэяў “русского міра”. Таму нам трэба захоўваць і ўмацоўваць суверэнітэт і эканамічную моц нашай дзяржавы.

“Рацыя стану, як называлі нашыя продкі інтарэсы дзяржавы, перш за ўсё”, – пісаў я яшчэ ў пачатку 2014 году. Нашай рацыяй стану зьяўляецца захаваньне стабільнасьці ўнутры краіны. Таму што крамлёўскія фашысты будуць спрабаваць расхістаць сітуацыю ў Беларусі — ім абавязкова трэба замяніць Лукашэнку на сваю марыянетку ў фатэлі кіраўніка Беларусі. Бо гэта палепшыць геапалітычную сітуацыю Расеі і пагоршыць сітуацыю Ўкраіны і НАТА. Ненашмат, але дастаткова, каб у крамлёўскіх фашыстаў была спакуса тое зрабіць — гэта можа даць ім яшчэ пару год існаваньня.

Вось з гэтага трэба і сыходзіць. На сёньня ўлада дзеючага кіраўніка дзяржаўнай адміністрацыі — меньшае зло ў параўнаньні з тым, што можа здарыцца ў выпадку спробы фарсіраваць палітычныя зьмены ў Беларусі.

Утварылася тактычнае супадзеньне інтарэсаў Беларускай дзяржавы і грамадзяніна Лукашэнка. Лукашэнка імкнецца захаваць сваю асабістую ўладу, і парадаксальна ягоная ўлада сёньня ўмацоўвае дзяржаўнасьць Беларусі. 20 год яна яе разбурала, а апошнія 2 гады ўмацоўвае.

Таму я асабіста за адмену санкцыяў. Гэта не адмена санкцыяў супраць рэжыму, але адмена санкцыяў супраць краіны. Адмена санкцыяў дазволіць нам яшэч больш умацаваць нашую палітычную пазыцыю ў сьвеце, мінімізаваць эканамічную залежнасьць ад Расеі, і адцянуць нашую краіну як мага далей ад іржавага карыта “русского міра”, якое вось-вось пойдзе на дно. Я не хачу, каб нас зацмактала ў варонку, якая ўтворыцца на месцы Расеі ўжо ў самым бліжэйшым часе.

Рашэньне Эўразьвяза мудрае і ўзважанае — санкцыі застаюцца супраць крымінальных злачынцаў, але іх адмяняюць супраць эканомікі і палітычных функцыянераў дзяржавы, якія не заплямілі сябе крывёю.

І давайце памятаць, што выйграваць ад гэтага павінная менавіта Беларусь, а не лукашэнкі, ярмошыны ці іншыя самазваныя чыноўнікі. Мы іх прызнаем толькі дэ-факта і толькі часова. Прыдзе час — і беларуская фэміда павінная іх паклікаць да адказнасьці за тое, што яны рабілі з усімі намі на працягу 20 год.

Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram

Несколько советов властям Беларуси

Comments Off on Несколько советов властям Беларуси

В последнем номере знакового для американской внешней политики жернала “Foreign Affairs” опубликована статья под заголовком “Lights Out for the Putin Regime” (в русском переводе “Отбой путинскому режиму. Приближается коллапс России” – ознакомиться можно здесь). Статья посвящена не только будущему России, но также роли Беларуси и других стран-соседей в минимализации грядущей катастрофы.

Появление подобной статьи в подобном журнале говорит о том, что американские элиты, а следом за ними и элиты остального мира, начинают всерьез задумываться о возможных сценариях погружения территории к востоку от станции Красное в хаос и нестабильность. Задумываются они также о том, как минимизировать ущерб от будущего хаоса.

Важным для нашей страны является вывод автора статьи: “ Чем бы это ни кончилось, лучшими гарантами стабильности и безопасности в постпутинской России будут нынешние соседи России, в частности, Украина, Казахстан и Белоруссия. Если они будут сильными, ущерб можно будет значительно ограничить. Если же они окажутся слабыми, ущерб распространится на Запад. Сейчас лучшее время, чтобы усилить их, — пока не начался потоп” (орфография переводчика на русский язык сохранена). Continue reading this entry »

Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram

О мультикультурализме и европейской толерантности

Comments Off on О мультикультурализме и европейской толерантности

Послевоенная Европа всегда страдала и продолжает страдать комплексом неполноценности по отношению к Америке. Европа столько раз скатывалась в кровавые войны, а Америка столько раз вынуждена была приходить, чтобы разнять европейцев и не дать им поубивать друг друга окончательно, что после войны в Европе сложился культ Америки как страны, где все правильно, и с которой нужно во всем без исключения брать пример.

Хорошего в Америке действительно много, и этому не грех поучиться, в том числе нам, беларусам. Например, низкие налоги, и, что за этим идет, низкие социальные гарантии, в результате чего в Америке большинство людей экономически стимулированы работать (я сейчас не говорю о гадюшниках вроде Гарлема в Нью-Йорке или целого Детройта — для анализа причин этих явлений нужно уйти далеко в сторону от темы).

Большинство современных новоевропейских ценностей родом из-за океана. С той только разницей, что Европа их своеобразно переосмысливает, добавляет долю нездорового маразма, а потом пытается их всем — в том числе Америке — навязывать как истину в последней инстанции. Continue reading this entry »

Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram

Беларусы хочуць пераменаў? Ня веру! Іх усё задавальняе

Comments Off on Беларусы хочуць пераменаў? Ня веру! Іх усё задавальняе

Калі я чую чарговыя енкі сваіх землякоў пра тое, як цяжка жывецца ў Беларусі, мне не шкада іх, бо іх саміх усё задавальняе, нават калі яны кажуць адваротнае.

Беларусы прызвычаіліся быць халопамі ў пана, і спадзяюцца, што вось-вось прыдзе чарговы пан, які зробіць ім заробак па 1000 даляраў на брата, прывязе па паўкабаны і па мяху бульбы кожнаму, а потым яшчэ паднясе чарку. Пры гэтым яны будуць яго паслухмяна слухацца, але ў душы не любіць і ганіць.

Вы ня згодныя з гэтым?

Тады адкажыце, калі ласка, на наступныя пытаньні:

– Калі вы прадпрымальнік, якога ўлада ў гэтыя дні даводзіць да руіны патрабаваньнямі сэртыфікацыі, то чаму вы ня выйшлі на пратэст? Не далей як сёньня ў Баранавічах з больш як тысячы пакрыўджаных уладай прадпрымальнікаў на пратэст выйшла роўна 5 (!) чалавек.

– Калі вы не задаволеныя памерам сваёй заработнай платы, то чаму вы не патрабуеце ад свайго начальства большага заробка? А калі патрабуеце, а яно не рэагуе, чаму не паклалі на стол заяву пра звальненьне? Чаму не шукаеце іншай працы?

– Калі вы абураецеся фальсіфікацыямі на апошніх выбарах, то чаму вы не пайшлі ў назіраньне? Або чаму хаця б не ахвяравалі свае грошы тым, хто туды пайшоў?

– Калі вы хочаце ў Беларусі свабоды і дэмакратыі (як у Эўропе), то колькі грошаў вы ўнесьлі ў выбарчы фонд дэмакратычнага кандыдата? А колькі грошаў перадалі адной з дэмакратычных палітычных партыяў?

Дарослыя людзі самастойна аплочваюць свае выдаткі, у тым ліку выдаткі на новы ўрад, які будзе задавальняць іх патрэбы. А пакуль абсалютная большасьць беларускіх грамадзянаў паводзіць сябе як дзеці: ім хочацца новую цацку (свабоду, дэмакратыю, дабрабыт, бязвізавы рух па ўсім сьвеце – патрэбнае падкрэсьліць), і яны, як капрызны дзіцёнак, прад’яўляюць прэтэнзіі да ўсіх, хто, па іх меркаваньню, павінен ім гэта даць — дэмакраты, грамадзкія лідары, кіраўніцтва дзяржавы, ды г.д.

Тыя беларусы, якія хочуць зьменаў у краіне, павінныя праяўляць больш грамадзянскай актыўнасьці. Калі гэтага ня будзе, то сёньняшняя — скажам наўпрост, не самая кампетэнтная — улада будзе кіраваць намі яшчэ вельмі доўга. Аж да таго часу, пакуль беларусы ня вырастуць зь дзіцячых штонікаў і ня стануцца самастойнымі дарослымі людзьмі.

Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram

Blue Taste Theme created by Jabox