
Артыкул 411 Крымінальнага кодэксу Беларусі часта апісваюць як норму пра “парушэньне правілаў адбыцьця пакараньня”. Гэта фармальна правільна, але не адлюстроўвае сутнасьці зьявы. На практыцы гэты інструмэнт сьпецыяльна створаны, каб дазваліць дзяржаве ператвараць ужо вынесены прысуд у бясконцы неабмежаваны часам працэс вечнага пакараньня.
У прававых сыстэмах дзейнічае базавы прынцып: пакараньне вызначаецца судом і мае канчатковы тэрмін. У Беларусі гэты прынцып разбураны. Артыкул 411 фактычна ўводзіць іншую лёгіку: тэрмін не зьяўляецца канчатковым, ён можа працягвацца столькі, колькі сыстэма палічыць патрэбным.
Гэта ня тэорыя. Гэта практыка, якая дакумэнтальна фіксуецца ня толькі ў маёй асабістай справе, але і ў сотнях (а можа ўжо і ў тысячах) іншых справаў.
Continue reading this entry »