Archive

ПРА ПЕРАТРУСЫ І ЦІСК НА СВАЯКОЎ УДЗЕЛЬНІКАЎ ВЫБАРЧАГА СЬПІСУ “БЛОК БЕЛАРУСКІХ ПАЛІТЫЧНЫХ ЗЬНЯВОЛЕНЫХ “БЕЛАРУСЫ ДЗЕЯНЬНЯ”

Comments Off on ПРА ПЕРАТРУСЫ І ЦІСК НА СВАЯКОЎ УДЗЕЛЬНІКАЎ ВЫБАРЧАГА СЬПІСУ “БЛОК БЕЛАРУСКІХ ПАЛІТЫЧНЫХ ЗЬНЯВОЛЕНЫХ “БЕЛАРУСЫ ДЗЕЯНЬНЯ”

Мы атрымалі пацьверджаную інфармацыю пра правядзеньне ператрусаў, запалохваньне і іншыя формы ціску ў дачыненьні да сваякоў удзельнікаў выбарчага сьпісу Блоку беларускіх палітычных зьняволеных «Беларусы дзеяньня».

У шэрагу выпадкаў гаворка ідзе пра:

  • ператрусы ў жылых памяшканьнях;
  • апячатваньне кватэраў;
  • пагрозы ў дачыненьні да дзяцей і блізкіх;
  • крымінальныя справы, якія выкарыстоўваюцца як інструмэнт ціску.

Гэтыя дзеяньні не маюць нічога агульнага з правам або «забесьпячэньнем бясьпекі». Мы разглядаем іх як працяг сыстэмнай практыкі, якую варта называць сваімі імёнамі.

Гэта — чырвона-зялёны тэрарызм.

Рэжым мэтанакіравана выкарыстоўвае сваякоў як закладнікаў, страх і запужваньне дзеля тэрору грамадзтва, крымінальны перасьлед як форму палітычнага ціску.

Гэта пацьвярджае наш базавы аналіз: у сучаснай Беларусі дзейнічае сыстэма закладніцтва, у якой палітвязьні, іх сем’і, а таксама бізнэс і беларускае грамадзтва ў цэлым зьяўляюцца аб’ектам шантажу і тэрарызаваньня. Гэта не асобныя «перагібы на месцах», а мэханізм утрыманьня ўлады рэжымам Лукашэнкі, які будучы ня здольны дабіцца падтрымкі насельніцтва, выкарыстоўвае тэрарыстычныя метады дзеля дасягненьня нізкіх мэтаў: набіваньня кішэняў і ўтрыманьня дзяржаўнай улады незаконным чынам.

Асабліва паказальна, што хваля ціску супала з выбарчай кампаніяй у Каардынацыйную раду. Гэта сьведчыць, што нават абмежаваная палітычная актыўнасьць успрымаецца рэжымам як пагроза свайму існаваньню.

Такія дзеяньні маюць і адваротны эфэкт. Яны дэманструюць уразьлівасьць самога рэжыму, яго страх перад арганізаванай і адказнай палітычнай дзейнасьцю і няздольнасьць канкураваць у адкрытым палітычным полі.

Мы хочам асобна падкрэсьліць: беларусы, у тым ліку прадстаўнікі бізнэсу, актывісты і сем’і ўдзельнікаў палітычнага працэсу, дзейнічаюць у ўмовах пастаяннага ціску і рызыкі. Многія зь іх ужо сталі ахвярамі тэрору, рэпрэсіяў і гвалту. Гэтыя людзі, якія заслугоўваюць не асуджэньня, а салідарнасьці і палітычнай абароны.

Мы заклікаем беларускую і міжнародную супольнасьць — зафіксаваць і агучыць гэтыя факты; праваабарончыя арганізацыі — даць ім адпаведную прававую ацэнку; палітычныя структуры — даць ацэнку выкарыстаньню закладніцтва як інструмэнту ўлады; кампетэнтныя праваахоўныя і судовыя ворганы як беларускай, так і міжнароднай юстыцыі — забясьпечыць непазьбежнае пакараньне асобаў, якія спрычыніліся да тэрору ў адносінах да беларускага грамадзтва.

Наша пазыцыя застаецца нязьменнай: пакуль існуе сыстэма закладніцтва, немагчымая ні дэмакратыя, ні бясьпека, ні ўстойлівая будучыня Беларусі.

Менавіта таму наша палітычная мэта — яе дэмантаж і пакараньне тых, хто парушае законнасьць, правы і свабоды грамадзянаў Беларусі.




Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram


ДЭБАТЫ НА ЭЎРАРАДЫЁ: ПРА ШТО БЫЛА РАЗМОВА

Comments Off on ДЭБАТЫ НА ЭЎРАРАДЫЁ: ПРА ШТО БЫЛА РАЗМОВА

Учора прайшлі дэбаты на Еўрарадыё паміж мной і прадстаўніком спісу «Закон і правапарадак» Станіславам Лупаносавым. Відэа — ніжэй. Але перад тым як вы яго паглядзіце, хачу коратка растлумачыць, пра што там была размова на самой справе.

Бо гэта былі не проста «выбарчыя дэбаты».

Пра галоўнае

Я спрабаваў данесьці вельмі простую думку: у Беларусі няма праблемы з адсутнасьцю закону і парадку. Праблема ў тым, што гэты “парадак” пабудаваны на страху і закладніцтве.

Людзей садзяць. Іх выкарыстоўваюць як закладнікаў. Іх сем’і і бізнэс шантажуюць. І пакуль гэты мэханізм працуе — нічога не зьменіцца.

Чым мы адрозьніваемся

На гэтых выбарах шмат хто кажа “за ўсё добрае”. Я прапаную трохі іншы падыход: менш словаў — больш мэханізмаў.

Канкрэтна:

  • грамадзянска-прававы ціск — праз суды і юрысдыкцыі ў розных краінах
  • крымінальная адказнасьць — там, дзе яна можа наступіць
  • міжнародны ціск — як пытаньне бясьпекі ўсяго рэгіёну, а не толькі “каштоўнасьцяў”

Гэта не тэорыя. Я ўжо рыхтую пазовы супраць людзей, якія ўдзельнічалі ў маёй справе.

Пра сыстэму і людзей

У дэбатах была важная тэма: людзі з сыстэмы. І тут мая пазыцыя вельмі простая: сёньня пытаньне ўжо не ў тым, хто дзе працаваў. Пытаньне ў тым — хто што зразумеў і што прапануе рабіць далей.

Бо Беларусь цяпер — гэта краіна, дзе частка людзей у турмах, частка — у эміграцыі, а частка — вымушана жыць і працаваць пад ціскам. У тым ліку бізнэс.

І замест таго, каб дзяліць усіх на “правільных” і “няправільных”, мае сэнс шукаць, як аб’ядноўваць усіх, хто пацярпеў ад гэтай сыстэмы.

Пра Украіну і бясьпеку

Я таксама сказаў важную рэч, якую часта недаацэньваюць: Беларусь — гэта элемент бясьпекі ўсёй Усходняй Еўропы. Пакуль Беларусь застаецца пад кантролем Расеі — будзе пагроза Польшчы, Балтыі, Украіне і далей.

Таму падтрымка беларускай дэмакратыі — гэта не пра “салідарнасьць”. Гэта пра бясьпеку саміх еўрапейцаў і амерыканцаў.

Пра “фішку” нашага спісу

Мне задалі простае пытаньне: у чым нашае адрозьненьне? Адказ яшчэ прасьцей: мы — людзі, якія ведаюць цану супраціву. Мы прайшлі праз турмы. Мы не гаворым пра гэта ў тэорыі.

І таму мы прызвычаіліся несці адказнасьць за свае словы.

Пра тое, што сапраўды важна

Мне таксама задалі пытаньне пра гендэр, меншасьці і г.д. Я адказаў шчыра: гэта можа быць важна — але сёньня ў беларусаў ёсьць больш базавая праблема. Людзі ў турмах. Людзі-закладнікі. І пакуль мы не вырашым гэта — ўсё астатняе другаснае.

Паглядзіце самі

Я сьвядома не хачу пераказваць увесь эфір. Паглядзіце самі — там шмат момантаў, якія лепш бачыць у жывой размове:

  • як людзі адказваюць на складаныя пытаньні
  • як трымаюць (або не трымаюць) удар
  • і хто прапануе нешта канкрэтнае, а хто — агульныя словы

Відэа — ніжэй. Калі пасьля прагляду палічыце гэта вартым — буду ўдзячны за падтрымку.

Сьпіс №8 — «Беларусы дзеяньня».




Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram


ДЭБАТЫ НА БЕЛСАЦЕ: ПРА СЛОВЫ І ВЫНІК

Comments Off on ДЭБАТЫ НА БЕЛСАЦЕ: ПРА СЛОВЫ І ВЫНІК

Сёньня я прыняў удзел у дэбатах на Белсаце разам з Андрэем Коласам і прадстаўніком каманды Паўла Латушкі.

Пакідаю тут поўны запіс эфіру.

Пра што была размова

Фармальна — пра выбары ў Каардынацыйную раду.

Па сутнасьці — пра больш простую рэч: ці дастаткова правільных словаў, або патрэбныя мэханізмы, якія даюць вынік.

Сёньня ў беларускай палітыцы амаль усе гавораць правільныя рэчы. Але праблема ў тым, што гэта рэдка ператвараецца ў канкрэтныя зьмены.

Я спрабаваў у гэтай размове засяродзіцца менавіта на гэтым.

Мая пазыцыя

Беларусь сёньня — гэта сыстэма, у якой людзей, іх родных і бізнэс выкарыстоўваюць як інструмэнт ціску.

Гэта ня толькі пра палітыку. Гэта пра тое, як уладкаваная ўлада і як яна трымаецца.

Калі казаць пра зьмены, то важна не толькі тое, што мы хочам, але і тое, як мы зьбіраемся гэтага дасягаць. Я бачу гэта як камбінацыю трох інструмэнтаў:

  • грамадзянска-прававы ціск (суды, іскі, актывы);
  • крымінальная адказнасьць канкрэтных людзей;
  • міжнародны ціск, заснаваны на разуменьні, што Беларусь — гэта пытаньне рэгіянальнай бясьпекі.

Без такой сыстэмнай працы словы застаюцца словамі.

Важная рэч, якую варта памятаць

Беларусы гатовыя падтрымліваць тое, у чым бачаць сэнс. Мы гэта бачым па падтрымцы палітвязьняў: людзі дапамагаюць канкрэтным людзям, бо разумеюць, навошта гэта.

Палітыка працуе так сама. Калі ёсьць разуменьне, што дзеяньні даюць вынік — зьявіцца і давер, і падтрымка.

Пра бізнэс і людзей

Асобна хачу падкрэсьліць: бізнэс у Беларусі часта дзейнічае пад ціскам і пагрозамі.

Гэта не “ворагі” і не “абстрактная эканоміка”. Гэта людзі, якія таксама апынуліся ў сытуацыі закладніцтва. Іх варта разглядаць як частку грамадства, з якой трэба працаваць, а не як групу, якую трэба адштурхоўваць.

Замест высновы

Фармат дэбатаў быў кароткі, і не ўсё можна было сказаць. Але галоўная думка, якую я хацеў данесьці, простая: пытаньне не ў тым, каб сказаць яшчэ адну правільную рэч, а ў тым, каб пачаць дабівацца выніку.




Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram


ЮРАСЬ ЗЯНКОВІЧ НЕ ЗАРЭГІСТРАВАНЫ КАНДЫДАТАМ У ДЭПУТАТЫ

Comments Off on ЮРАСЬ ЗЯНКОВІЧ НЕ ЗАРЭГІСТРАВАНЫ КАНДЫДАТАМ У ДЭПУТАТЫ

Як паведамілі ў Заслаўскай акружной выбарчай камісіі №77, Юрасю Зянковічу адмоўлена ў рэгістрацыі кандыдатам у дэпутаты па гэтай акрузе. Прычына адмовы — інтэрв’ю Юрася Зянковіча сайту “Беларускі Партызан”, у якім ён сказаў, што зьбіраецца ўзначаліць Беларусь.

Афіцыйны прадстаўнік Юрася Зянковіча ў камісіі, Генадзь Таляронак, паведаміў, што дзеля ўручэньня рашэньня пра адмову камісія сабралася ў поўным складзе, і што практычна ўсе яе сябры былі моцна напужаныя сваім уласным рашэньнем. “Яны ўвесь час пыталіся ў мяне: “Скажыце, навошта гэта яму трэба?” – сказаў Генадзь Таляронак прэс-службе. – “Я ім адказаў, што ў іх была магчымасьць задаць гэтае пытаньне непасрэдна Юрасю Зянковічу, бо ён рэгулярна зьвязваўся з камісіяй, пытаючыся, ці патрэбныя ўдакладненьні ў дакуманты.”

Юрась Зянковіч наступным чынам пракаментаваў рашэньне камісіі: “Беларуская ўлада дзейнічае ажно занадта прадказальна. Яна баіцца і таму губляе ініцыятыву. У Беларусі кволая ўлада і слабая дзяржава. Яны спрабуюць пераканаць грамадзянаў у адваротным, дзейнічаючы незаконна і жорстка, але гэта менавіта праява кволасьці і няўпэўненасьці ў сабе. Іх час сышоў. Я кажу Лідзіі Ярмошынай і яе начальніку Аляксандру Лукашэнку: я вярнуўся, а гэта азначае, што ваш час скончыўся, і вы пойдзеце на пенсію гатаваць боршч! Вы даказалі сваю поўную непрыдатнасьць да кіраваньня краінай, не прайшоўшы просты тэст з маёй рэгістрацыяй. Вы паказалі ўсім, што вы баіцеся сапраўды моцных і незалежных людзей нават ва ўмовах цалкам падкантрольных вам выбараў.

Я з самага пачатку казаў, што гэтыя “вырабы” — гэта гульня ў напёрсткі з махлярамі. А махляры баяцца гуляць з тымі, хто распазнае іх махлярства. Таму загад пра маю нерэгістрацыю быў цалкам прадказальны і пралічаны. Скажу больш — калі б мяне зарэгістравалі, то вось гэта быў бы нестандартны крок, і мне трэба было б думаць, што рабіць далей. Мой каляндарны плян працы не прадугледжвае паездку ў Беларусь у жніўні — я пляную прыехаць крыху пазьней, ужо пасьля выбараў, з працоўнай паездкай, пад час якой зраблю шэраг важных заяваў.

Адмова ў рэгістрацыі ня ёсьць канец маёй кампаніі, як думае ўлада, а наадварот яе пачатак. За гэты час да мяне зьвярнулася вялізная колькасьць беларусаў-прафесіяналаў, якія пражываюць у ЗША і краінах Заходняй Эўропы, атрымалі тут прэстыжную адукацыю і хочуць стаць часткай каманды Новай Беларусі — той Беларусі, якая пачне выпраўляць тое, што зламала дзеючая ўлада за апошнія 22 гады. Мы плянуем нашую працу на гады наперад.

Што датычыць “вырабаў”, то я не зьбіраюся іх байкатаваць, таксама як асабліва не зьбіраўся займацца агітацыяй. Бюджэт маёй кампаніі на гульню з напёрстачніцай Ярмошынай быў роўна 100 даляраў. Мне было важна паглядзець на рэакцыю гэтай слабой улады, і я пабачыў менавіта тое, што чакаў — яна баіцца. Цяпер я магу зэканомленыя грошы патраціць на што-небудзь больш карыснае. Напрыклад, на дапамогу тым нашым хлопцам і дзяўчатам, што зараз змагаюцца супраць агрэсіі з Усходу. У бліжэйшы час я зьбіраюся абвесьціць пра кампанію па збору сродкаў для беларускіх байцоў ва Ўкраіне.” — дадаў Юрась Зянковіч.

Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram

Пра Паўла Шарамета

Comments Off on Пра Паўла Шарамета

Не магу сказаць, каб я быў вельмі блізка знаёмы зь нябожчыкам Паўлам Шараметам. Не магу таксама сказаць, што нашыя асабістыя адносіны былі добрымі. Павал быў сьпецыфічнай асобай, зь якой далёка ня ўсім удавалася лёгка паразумецца.

Аднак безумоўна Павал Шарамет быў яскравай зьявай у журналістыцы. Прычым ня толькі ў беларускай, але і ў расейскай і ўкраінскай. І ягоная заўчасная і трагічная сьмерць — гэта чарговы магутны ўдар па свабодзе слова ў нашых краінах.

Я б хацеў бы зьвярнуць увагу на іншае. Хто б ні быў непасрэдна вінаватым у гібелі Паўла — беларускі рэжым, зь якім у Шарамета былі даўнія складаныя адносіны; крамлёўскі фашысцкі рэжым, які яго таксама на дух не пераносіў; або нехта з украінскіх нягоднікаў — фактам застанецца тое, што ў Кіеве няма эфектоўнай улады. У Кіеве любы злачынца і тэрарыст можа пачуваць сябе вельмі свабодна і беспакарана. Можна да паўсьмерці зьбіць доктара-дабравольца, можна забіць журналіста, а можна страляць па “нябеснай сотні” са снайперскай стрэльбы ў цэнтры горада. Украінская ўлада ня здольная ня толькі прадухіліць гэтыя злачынствы, але і знайсьці вінаватых.

Расейскія ўлады не далёка ад гэтага сышлі. Забойства Барыса Нямцова — дарэчы, зь якім Павал Шарамет блізка сябраваў — было зьдзейсьнена зухвала ў самым цэнтры Масквы, і вінаватыя дагэтуль ня знойдзеныя.

У параўнаньні з гэтым беларуская дзяржаўная манаполія на гвалт выглядае значна больш прывабнай. Так, у нас таксама зьбіваюць нязручных журналістаў — але ж не забіваюць іх. Беларуская дзяржава не знаходзіцца ў стане перманентнага распада, як улада ў Расеі ці Ўкраіне. Беларусы могуць пачуваць сябе адносна бясьпечна, а замежныя сьпецслужбы ня надта могуць разгуляцца ў нашай краіне.

І гэта трэба цаніць. Беларуская дзяржава павінная быць моцнай і павінная добра кантраляваць тэрыторыю краіны. Дзеля таго, каб такія нахабныя злачынствы не здараліся на вуліцах беларускіх гарадоў. Адна справа — нашыя мясцовыя спрэчкі за ўладу і ўплывы, а зусім іншая справа — захаваньне і ўмацаваньне нашай дзяржаўнасьці, бясьпека нашых грамадзянаў, як апазыцыйна настроеных, гэтак і прыхільнікаў улады.

Каб беларускія журналісты больш ня гінулі ў нявызначаных абставінах! Каб усе беларусы пачуваліся бясьпечна!

Вечная памяць памёрламу! І ЖЫВЕ БЕЛАРУСЬ!

Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram

Моя программа

Comments Off on Моя программа

Вот тут все обсуждают, чего и как сказал руководитель государственной администрации на собрании своих сторонников. А я попробую набросать, какой должна быть программа человека, который по-настоящему думает о будущем нашей страны. Буду рад критическим замечаниям читателей. Continue reading this entry »

Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram

О пенсионном возрасте

Comments Off on О пенсионном возрасте

Я обещал, что буду говорить правду, даже если она будет неприятна беларусам. Правда о пенсиях — это одна из тех тем, которые боятся поднимать политики-демагоги, но которую остро необходимо доносить до людей. Поэтому, несмотря на поток гнилых помидоров, придется мне эту тему поднять.

Беларусы до сих пор не выросли еще из детских штанишек — они искренне считают, что “детей приносит бусел”, а “пенсию платит государство”. Поэтому как только возникла тема повышения пенсионного возраста, народ искренне возмутился, причем как ярые сторонники действующей власти, так и вроде бы либералы (которые не прошли этот тест на демагогию). Continue reading this entry »

Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram

Несколько советов властям Беларуси

Comments Off on Несколько советов властям Беларуси

В последнем номере знакового для американской внешней политики жернала “Foreign Affairs” опубликована статья под заголовком “Lights Out for the Putin Regime” (в русском переводе “Отбой путинскому режиму. Приближается коллапс России” – ознакомиться можно здесь). Статья посвящена не только будущему России, но также роли Беларуси и других стран-соседей в минимализации грядущей катастрофы.

Появление подобной статьи в подобном журнале говорит о том, что американские элиты, а следом за ними и элиты остального мира, начинают всерьез задумываться о возможных сценариях погружения территории к востоку от станции Красное в хаос и нестабильность. Задумываются они также о том, как минимизировать ущерб от будущего хаоса.

Важным для нашей страны является вывод автора статьи: “ Чем бы это ни кончилось, лучшими гарантами стабильности и безопасности в постпутинской России будут нынешние соседи России, в частности, Украина, Казахстан и Белоруссия. Если они будут сильными, ущерб можно будет значительно ограничить. Если же они окажутся слабыми, ущерб распространится на Запад. Сейчас лучшее время, чтобы усилить их, — пока не начался потоп” (орфография переводчика на русский язык сохранена). Continue reading this entry »

Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram

Беларусы хочуць пераменаў? Ня веру! Іх усё задавальняе

Comments Off on Беларусы хочуць пераменаў? Ня веру! Іх усё задавальняе

Калі я чую чарговыя енкі сваіх землякоў пра тое, як цяжка жывецца ў Беларусі, мне не шкада іх, бо іх саміх усё задавальняе, нават калі яны кажуць адваротнае.

Беларусы прызвычаіліся быць халопамі ў пана, і спадзяюцца, што вось-вось прыдзе чарговы пан, які зробіць ім заробак па 1000 даляраў на брата, прывязе па паўкабаны і па мяху бульбы кожнаму, а потым яшчэ паднясе чарку. Пры гэтым яны будуць яго паслухмяна слухацца, але ў душы не любіць і ганіць.

Вы ня згодныя з гэтым?

Тады адкажыце, калі ласка, на наступныя пытаньні:

– Калі вы прадпрымальнік, якога ўлада ў гэтыя дні даводзіць да руіны патрабаваньнямі сэртыфікацыі, то чаму вы ня выйшлі на пратэст? Не далей як сёньня ў Баранавічах з больш як тысячы пакрыўджаных уладай прадпрымальнікаў на пратэст выйшла роўна 5 (!) чалавек.

– Калі вы не задаволеныя памерам сваёй заработнай платы, то чаму вы не патрабуеце ад свайго начальства большага заробка? А калі патрабуеце, а яно не рэагуе, чаму не паклалі на стол заяву пра звальненьне? Чаму не шукаеце іншай працы?

– Калі вы абураецеся фальсіфікацыямі на апошніх выбарах, то чаму вы не пайшлі ў назіраньне? Або чаму хаця б не ахвяравалі свае грошы тым, хто туды пайшоў?

– Калі вы хочаце ў Беларусі свабоды і дэмакратыі (як у Эўропе), то колькі грошаў вы ўнесьлі ў выбарчы фонд дэмакратычнага кандыдата? А колькі грошаў перадалі адной з дэмакратычных палітычных партыяў?

Дарослыя людзі самастойна аплочваюць свае выдаткі, у тым ліку выдаткі на новы ўрад, які будзе задавальняць іх патрэбы. А пакуль абсалютная большасьць беларускіх грамадзянаў паводзіць сябе як дзеці: ім хочацца новую цацку (свабоду, дэмакратыю, дабрабыт, бязвізавы рух па ўсім сьвеце – патрэбнае падкрэсьліць), і яны, як капрызны дзіцёнак, прад’яўляюць прэтэнзіі да ўсіх, хто, па іх меркаваньню, павінен ім гэта даць — дэмакраты, грамадзкія лідары, кіраўніцтва дзяржавы, ды г.д.

Тыя беларусы, якія хочуць зьменаў у краіне, павінныя праяўляць больш грамадзянскай актыўнасьці. Калі гэтага ня будзе, то сёньняшняя — скажам наўпрост, не самая кампетэнтная — улада будзе кіраваць намі яшчэ вельмі доўга. Аж да таго часу, пакуль беларусы ня вырастуць зь дзіцячых штонікаў і ня стануцца самастойнымі дарослымі людзьмі.

Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram

Оппозиция опять коалицит

Comments Off on Оппозиция опять коалицит

Беларуская оппозиция, в полном соответствии с пословицей о собаке, которому нечего делать, занялась важным делом: очередная коалициада. Сегодня прошло сообщение, что Юрась Губаревич, Anatoly Lebedko и Виталь Рымашевский заключили коалицию. А злой БНФ сделал буку и отказался в нее вступать. Ну просто скандал в благородном семействе!

Знаете, для чего коалиция создана? Для борьбы за свободные выборы и против популизма. Видимо бороться они собрались против Tatsiana Karatkevich и Андрея Дмитриева — о других популистах лично я не слышал. А уж свободные выборы — это безусловно то, за что беларусы стройными рядами обязательной пойдут майданить — тут и говорить нечего, власть вся трясется в страхе.

Я лично в такую коалицию ни за какие коврижки не пошел бы, даже если бы мне деньги предлагали. Потому что коалиции формируются вокруг идей, а не тогда, когда в Брюсселе приказывают. А объединяющей идеи у этой коалиции нет.

Пока мы, беларусы, не научимся решать свои проблемы сами — без Москвы, Брюсселя, Варшавы или Вашингтона — не будем мы людьми зваться. Так и будут у нас иностранные хозяева, которые будут дергать нас за веревочки. Пора брать ответственность за свою судьбу в собственные руки!

Есть только две ценности, которые способны объединить народ нашей страны — это укрепление независимости Беларуси и построение крепкой экономики, от развития которой выиграет каждый житель страны. Предлагаю объединяться вокруг этих ценностей всем: хоть правым, хоть левым, хоть лукашистам, хоть коммунистам. Кто за это, тот мой союзник.

Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram

“Выборы” или выбор? Решим в 2020 году

Comments Off on “Выборы” или выбор? Решим в 2020 году

Прошедшие “выборы” убили последние иллюзии, за что, кстати, всех их участников стоит даже поблагодарить. Те, кто рассчитывал на чудо, либо поймут, что белорусы будут жить, как и раньше, стабильно “плохо и недолго”, либо им не поможет уже ничто. Единственный способ диалога власти и народа – это выборы, а не голосование, как сейчас. Для того, чтобы власть формировалась избирателями, недостаточно прийти и опустить бюллетень в урну: надо отстоять свой выбор. Никогда в истории права не падали с неба – их завоевывали и отстаивали.

Иначе… Иначе ничего не изменится: на смену престарелому президенту придут его отпрыски. А чем это заканчивается, прекрасно видно на примере Сирии: династия “всенародно избранных” президентов Асадов (папы и сынка) завела свой народ в самое пекло гражданской войны и распада государства. Continue reading this entry »

Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram

Чатыры сцанары для Беларусі

Comments Off on Чатыры сцанары для Беларусі

Вось ужо год як Беларусь і рэшта Эўропы жыве ў новых рэаліях. Рэаліі гэтыя настолькі адрозьніваюцца ад таго сьвету, які існаваў да лютага 2014 году, што шмат якія ўвачавідныя раней рэчы сталіся абсалютна няправільнымі і памылковымі цяпер. Рэаліі новага сьвету дыктуюць новыя стратэгічныя выклікі, у тым ліку для Беларусі. Калі раней, да лютага 2014 году мы маглі казаць пра ўладу Лукашэнкі як галоўную пагрозу будучыні нашай краіны, то цяпер галоўнай пагрозай зьяўляецца страта сувэрэнітэту і незалежнасьці Беларусі, прычым сыходзіць яна не ад Лукашэнкі (які парадаксальна стаўся гарантам незалежнасьці), а ад фашыстоўскай і абсалютна непрадказальнай суседняй краіны. У новых рэаліях становіцца актуальным тэзіс, які раз-пораз гучыць сярод беларускіх аналітыкаў: упершыню за 20 гадоў кіраваньня Лукашэнкі ягоныя асабістыя інтарэсы, інтарэсы наменклятуры, апазыцыі і грамадзтва супалі. Інтарэсы гэтыя ў тым, што мы мусім прыкласьці ўсе намаганьні, каб гарантаваць, замацаваць, а калі трэба, то і абараніць незалежнасьць нашай краіны.

Прадстаўлены ніжэй тэкст – гэта спроба прааналізаваць пагрозы і магчымасьці, што існуюць зараз для нашай краіны, і накідаць магчымыя варыянты рэакцыі дэмакратычнай супольнасьці і грамадзтва ў цэлым на той ці іншы сцанар разьвіцьця падзеяў.
Continue reading this entry »

Facebooktwitterlinkedinrssinstagrammail Telegram

Blue Taste Theme created by Jabox